Dnia 14 listopada 2025r. spotkaliśmy się po raz kolejny na naszym jesiennym wirtualnym Spotkaniu Prowincjalnym. Tym razem poświęcone ono było: „Zranieniom, krzywdom i traumom, które nasi członkowie wnoszą do wspólnoty i ich konsekwencjom dla życia osobistego i wspólnotowego”, a prelegentem był o. Józef Tracz OCD.
To 10 jubileuszowe spotkanie miało charakter wielowymiarowy. Poprzedziło je przygotowanie. Następnym elementem był wykład, który zaczął się o tradycyjnej porze (o godz. 19.30) w listopadowy piątek, a jego uzupełnienie stanowiła prezentacja i krótki film o charakterze podsumowującym. Na zakończenie wykładu pojawiły się podpowiedzi, co przeczytać i obejrzeć, gdyby problematyka kogoś zainteresowała (np.: książki C. Gildiner „Dzień dobry, potworku” oraz I.D.Yalom „Kat miłości” lub tego samego autora „Mama i sens życia”, a także: P.Walker „Złożone PTSD. Od przetrwania do pełni życia”, a spośród filmów fabularnych: „Niemiłość”, „Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham” lub wchodzący dopiero na ekrany film zatytułowany „Być kochaną”). Było też zaproszenie, żeby napisać do Ojca lub zadzwonić, gdyby coś kogoś zaintrygowało i domagało się prawie że natychmiastowej odpowiedzi. A tuż po wykładzie zrodził się pomysł, by go kontynuować, podejmując temat „Zdrowej i chorej duchowości”. I warto jeszcze dodać, że równie ważne – jak cały wykład – były pytania, które padły na jego zakończenie, np. o przyjmowanie do wspólnoty osób zaburzonych, o „czułość” i cierpliwość formatora, które winny mieć swoją granicę, a jest nią niebawienie się w terapeutę (a odesłanie do niego) i odpowiedzialność przed Bogiem za rozeznawanie powołania. I wydaje się, że ta granica postawiona i formatorowi, i Radzie (a nawet całej wspólnocie), co do odpowiedzialności za przyjmowanie osób została wyraźnie zaznaczona, a jest nią też odpowiedź na pytanie o to: CO dla przyjmowanej osoby jest ważniejsze: wspólnota i więzi z osobami (i swego rodzaju zaopiekowanie), czy Bóg i relacja z Nim!?
A na co zwrócił uwagę o. Józef? Niewątpliwie na wiele kwestii, np. na to, czym jest trauma, na różnorodne skutki doświadczeń traumatycznych (fizyczne, psychiczne, relacyjne), na wpływ traumy na system nerwowy, itd. Itd. Podkreślił, że trauma nie jest już definiowana tylko i wyłącznie jako następstwo jednego lub kilku trudnych wydarzeń, a raczej jako efekt długotrwałego doświadczenia (np. braku miłości, wsparcia, bezpieczeństwa i że wiele uzależnień pojawia się jako następstwo traumy (i wtedy nie noszą już one piętna złego wyboru czy dziedziczenia, a są następstwem np. czegoś, co człowieka przerosło i naznaczyło).
Wszyscy świeccy karmelici Prowincji otrzymali nagranie wraz z prezentacją o.Józefa i mogą do niego sięgać (i to po wielokroć), a w tym miejscu warto może jeszcze odnotować, że spotkania online z ich okrągłą liczbą (10-te z kolei) „budują” OCDS Prowincji Warszawskiej – uczą patrzenia w tym samym kierunku, eliminują indywidualizm (i jakieś ukryte „widzi-mi-się”), a na pewno (dzięki obecności Ojców i ich prelekcjom) w twórczy sposób inspirują i motywują świeckich karmelitów Prowincji. Nikt już raczej nie „uprawia własnego ogródka” – jedynie na swój sposób i wg własnego pomysłu, ale czyni to w łączności z o. Delegatem ds.OCDS i Prowincją, a na pewno w łączności z Zakonem (w osobach Ojców), a do tej „łączności” może warto byłoby zaprosić też siostry karmelitanki, co pewnie byłoby możliwe dzięki Internetowi, który przekracza i mury, i kraty.
