W programie życia każdej wspólnoty OCDS jedno z ważniejszych miejsc zajmują coroczne rekolekcje. Są szczególnym zaproszeniem do pogłębiania naszej zażyłości z Bogiem. Przypominają, że Bóg stale i cierpliwie na nas czeka. Bo Bóg ma czas. Czeka na nas tak samo, jak czekał nad Jeziorem Genezaret, aż zakończą pracę Ci, których wybrał. Pragnie też tu i teraz, byśmy odłożyli sieci naszych spraw i zadań, i uciszyli wewnętrzny hałas. Bóg bowiem zwykł objawiać się w ciszy, nie w huku grzmotu, nie w trzęsieniu ziemi, ale w „szmerze łagodnego powiewu” (1 Krl 19, 12). Dlatego, w dniach rekolekcji szczególnie, wprowadza nas do „ziemi Karmelu” i daje nam Przewodniczkę, Maryję, przez którą wiedzie droga do zjednoczenia z Jezusem.
Rekolekcje poświęcone tematowi zjednoczenia z Maryją dla naszej Wspólnoty poprowadził w Sopocie o. Leszek Jasiński OCD. Wprowadzając nas w duchowy klimat tajemnicy maryjności w codziennym życiu, odwoływał się przede wszystkim do przykładów komunii z Maryją Świętych Karmelu. W wyjątkowy sposób patronowała nam św. Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, której setna rocznica kanonizacji wypadała tydzień po rekolekcjach, a która swoim życiem ukazywała, jak wielką łaską jest bycie dzieckiem Maryi. W rekolekcyjnym rytmie nie zabrakło też naszej modlitwy za nowo wybranego Ojca Świętego Leona XIV, a w ramach wprowadzenia do kolejnych konferencji nie brakowało odniesień do pierwszych homilii i oficjalnych przemówień Głowy Kościoła. Konklawe zakończyło się przeddzień naszych rekolekcji, a my cały czas pozostawaliśmy w duchowej łączności z Rzymem.
W konferencjach Rekolekcjonista podkreślał, że zawierzenie Maryi, które wymaga postawy synowskiego oddania, nie może być tylko pojedynczym aktem, ale stale i wytrwale ponawianym fiat, aby całkowicie przylgnąć do Jezusa. Wyjaśniał, że proces zjednoczenia z Maryją ma swoją wewnętrzną dynamikę, którą przybliżył, wskazując szczególnie na postawę św. Teresy od Dzieciątka Jezus wobec Maryi. Teresa miała świadomość, że zjednoczenie z Maryją wymaga współdziałania, co wiąże się z wysiłkiem trwania pod okiem Maryi w coraz większym oderwaniu od naturalnych odruchów. Od Maryi Teresa uczyła się pokory, ufności i życia ukrytego w Bogu. Doświadczała, że zjednoczenie z Jezusem wzrasta, gdy jest coraz pełniejszym uczestnictwem w zjednoczeniu Syna z Matką, a życie w jedności z Maryją bez pogłębienia życia z Jezusem nie jest możliwe. Rekolekcjonista zaznaczał, że życie Maryi w Nazarecie w zewnętrznym wymiarze było proste i zwyczajne, a świętość Matki Boga ukryta była w głębinach codzienności, w czym mamy Ją naśladować.
W ostatniej konferencji o. Leszek nakreślił konkretne praktyki na drodze do komunii z Maryją, do świętości rozumianej jako postawa serca, która pozwala trwać w objęciach Boga. Wśród tych praktyk wyróżnić można poświęcenie się Maryi konkretnym aktem i częste odnawianie go, np. w maryjne święta, aby Ona mogła w nas działać swobodnie i w nas kochać Jezusa. A ponadto należą do nich: akty strzeliste skierowane do Maryi, które wspierają troskę o życie w obecności Jezusa, odmawianie modlitw i medytacja nad zawartymi w nich treściami czy rozważanie uczucia miłości Jezusa i Maryi.
Na podsumowanie Rekolekcjonista wskazał, że mimo słabości naszej natury na drodze do Karmelu niebieskiego zwycięstwo jest po stronie miłości. Usposobienie Serca Maryi i Serca Jezusa winno stawać się usposobieniem naszych serc, co uwyraźnia się w postawie serca św. Tereski przekonanej, że Jezus pragnie kochać w nas tych, których nam daje. Pragnie również, abyśmy kochali Maryję, a wówczas to sam Jezus kocha Ją w nas.
W trakcie rekolekcji każdego dnia uczestniczyliśmy w Eucharystii, adorowaliśmy Najświętszy Sakrament, a konferencje przeplatały się z modlitwą brewiarzową, myślną, różańcową. Maryję szczególnie czciliśmy śpiewem antyfony Regina Coeli. Pamiętaliśmy również o zmarłych ze Wspólnoty, w intencji których została odprawiona Msza św. Na zakończenie naszych duchowych ćwiczeń uroczyście odnowiliśmy przyrzeczenia i śluby zakonne. Dziękowaliśmy za dar powołania do rodziny karmelitańskiej i za wszystkich Asystentów naszej Wspólnoty. Czas rekolekcji pod opieką Królowej Karmelu zapalił, za sprawą o. Leszka, wiele świateł, które pokazały nam na nowo, jak trwać i wzrastać na terezjańskiej drodze do zjednoczenia z Maryją, doświadczać pokoju i odpocznienia w Maryi.
