Tegoroczny zjazd przewodniczących, formatorów i członków Rad wspólnot OCDS odbył się tym razem w Zwoli i dla niektórych była to pierwsza wizyta w nowo wybudowanym, oddalonym od zgiełku świata, pięknym klasztorze karmelitów bosych. Towarzyszyła nam niemalże wiosenna aura i przeświadczenie, że to bratersko-siostrzane spotkanie osób pochodzących z różnych, czasem bardzo oddalonych od siebie, zakątków Prowincji po raz kolejny wzmocni w nas ducha Karmelu. Za temat całego tego przedsięwzięcia obrano wprawdzie: „Relacje międzyludzkie na drodze do zjednoczenia z Bogiem”, jednak, w trakcie następujących po sobie dni, równorzędnego znaczenia nabrało zagadnienie pielęgnowania modlitwy wewnętrznej jako niezbędnej, koniecznej formy szukania „drogocennej perły”.
Pierwszy dzień, a właściwie popołudnie i wieczór, wypełniły Eucharystia z Nieszporami poprzedzone hymnem do Ducha Świętego, następnie konferencja o. Romana Hernogi „Relacje międzyludzkie na drodze zjednoczenia z Bogiem w nauczaniu św. Jana od Krzyża” oraz Droga Krzyżowa dla chętnych. Korzystając z „Przestróg duchowych”, o. Roman pokazywał nam, na czym polega istota oderwania się od stworzeń, które ma skutkować naszą większą miłością bliźniego i gotowością do miłości nadprzyrodzonej. Wskazywał na niepotrzebne zajmowanie się sprawami, wadami i grzechami innych, konieczność bycia wolnym od opinii otoczenia, bolesne grzechy języka wynikające z braku wewnętrznego milczenia, a także wartość tzw. zazdrości świętej.
Drugi dzień rozpoczęliśmy Jutrznią połączoną z modlitwą myślną oraz Eucharystią, a zakończyliśmy Adoracją Najświętszego Sakramentu. (tradycyjnie podczas Adoracji istniała możliwość porozmawiania z o. Delegatem i Radą Prowincjalną). Właśnie w sobotę towarzyszyła nam przyjazna aura i ci, których nie zmogły trudy podróży, korzystali w porze poobiedniej ze spacerów po okolicy. Większość czasu podzielona została na 3 bloki spotkań sprawozdawczych za rok 2025, jak czyniliśmy to w poprzednich latach: z działalności wspólnot, formacji i finansów. Dostrzegliśmy w minionym roku nasze większe starania, aby przestrzegać Prawo własne, dbać o indywidualny aspekt formacji, rozwój duchowy członków wspólnot, a nawet rzetelniej prowadzić dokumentację. Ze sprawozdań wynikało też pytanie: może warto bardziej gorliwie pracować nad apostolatem, może jeszcze nie dajemy z siebie wszystkiego?
Kolejna, przypadająca na ten dzień i wyczekiwana konferencja o. Kamila Strójwąsa „Powołanie do kontemplacji w Karmelu świeckim” poruszała niezmiernie istotną dla nas kwestię mistycznego zjednoczenia z Bogiem na drodze kontemplacji. O. Kamil przypomniał nam różnice między życiem religijnym, wewnętrznym i duchowym, podkreślił wagę bycia na modlitwie tu i teraz i determinacji w szukaniu Boga. Rozmyślanie ma uczynić Go dla nas atrakcyjnym, ma nas oderwać od pożądań, a medytacja nad Słowem Bożym nie powinna znikać z naszej modlitwy, czego w swoich czasach bardzo pragnęła św. Teresa od Jezusa. Mocno wybrzmiały trzy cechy prawdziwej kontemplacji tych, którzy rzeczywiście chcą być przyjaciółmi Boga: bezinteresowność naszej postawy, niedyskursywność i zachwyt.
Podczas niedzielnej Mszy świętej, mówiąc o przebudzeniu chrzcielnym w różnych miejscach świata, o. Sergiusz Tyszko zwrócił uwagę na to, że aby chrzest się w pełni objawił, trzeba pozwolić, aby stare w nas umierało, zgodzić się też na kryzysy i oschłości. Kłopoty są cenne, bo hartują życie, konieczne jest więc przechodzenie przez noc ciemną. Nasz przeciwnik przebywa bowiem w nas, a nie w rzeczach zewnętrznych.
Ostatnim punktem w rozkładzie dnia, po analizie planów na rok 2026, było podsumowanie triennium 2023-2025 przez o. Delegata. O. Kamil przypomniał, że sednem życia karmelity jest rozważanie Słowa Pańskiego, szukanie Boga w trudzie medytacji i „wgardzie rzeczy świata” jako warunku kontemplacji, którą przeniknie Duch Święty. Szczególnie cenna okazała się wskazówka, aby każdy karmił modlitwę Słowem Bożym i znalazł swój indywidualny sposób i środki, aby pójść dalej i wejść w kontemplację. Trzeba nadać modlitwie własny kształt, który koresponuje z naszym życiem i zaistniałym momentem historycznym. Jak zawsze, przy takiej okazji, pojawiły propozycje dobrych lektur autorstwa m.in.: o. Rafała Sergiusza Nizińskiego OCD, o. Andersa Arboreliusa OCD czy ks. Jerzego Szymika, materiałow z sympozjum poświęconego kontemplacji w Instytucie Carmelitanum czy karmelitańskiej formacji kobiet.
Zatem…warto było przyjechać! Zostaliśmy suto nakarmieni Słowem Bożym podczas liturgii, homiliami i konferencjami ojców, ponadto bardzo pomocne okazywały się wszelkie uwagi praktyczne wynikające z usłyszanych konferencji i sprawozdań i wymieniane między uczestnikami zjazdu. Widzimy we wszystkim progres i mamy nadzieję, że modliwa wewnętrzna będzie już przez nas mniej zaniedbywana, a w naszych współnotach będziemy postępować wobec siebie z roztropnością i łagodnością.
Doświadczyliśmy w tym czasie karmelitańskiej gościnności, a dzięki relacji o. przeora Romana Hernogi na temat prac wykonanych przy budowie klasztoru i planów na przyszłość będziemy mieli to miejsce w szczególnej pamięci i w sercu. Dziękujemy za wszystko i powierzamy oo. karmelitów opiece św. Teresy z Avila i św. Jana od Krzyża.
